Rolf Singer

Rolf Singer (1906-1994) był jednym z najważniejszych systematyków grzybów blaszkowych XX wieku. Jego monografia „The Agaricales in Modern Taxonomy” doczekała się czterech wydań i przez dekady służyła jako podstawowa klasyfikacja pieczarniaków. To właśnie Singer w 1948 roku przeniósł gatunek opisany jako Stropharia cubensis do rodzaju Psilocybe, stąd nazwa Psilocybe cubensis (Earle) Singer.

Życiorys: od Bawarii do Chicago

Urodził się 23 czerwca 1906 roku w Schliersee w Bawarii. Botanikę studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie w 1931 roku uzyskał doktorat. W latach 1928 i 1929 uczestniczył w wyprawach na Kaukaz, z których przywiózł materiał do pierwszych większych prac mykologicznych.

Po dojściu nazistów do władzy opuścił Niemcy. Przez Wiedeń trafił w 1934 roku do Hiszpanii, gdzie był asystentem na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie, a następnie do Paryża, do Muséum national d’Histoire naturelle. Od 1935 roku do początku 1941 roku pracował w Instytucie Botanicznym Akademii Nauk ZSRR w Leningradzie. Według Księgi Pamięci Uniwersytetu Wiedeńskiego III Rzesza odebrała mu w 1939 roku obywatelstwo, a w 1940 roku także wiedeński doktorat, który uczelnia przywróciła w 1955 roku.

W 1941 roku wyjechał do USA i do 1948 roku pracował w Farlow Herbarium Uniwersytetu Harvarda. Następnie przez dwie dekady działał w Ameryce Południowej: od 1948 roku jako profesor Universidad Nacional de Tucumán, od 1961 roku na Universidad de Buenos Aires, prowadził też badania w Chile. W 1968 roku przeniósł się do Chicago, gdzie związał się z Field Museum of Natural History i University of Illinois. Zmarł w Chicago 18 stycznia 1994 roku. Przez 60 lat towarzyszyła mu żona, Martha Singer.

„The Agaricales in Modern Taxonomy”

Pierwsze wydanie ukazało się jako tom 22 czasopisma Lilloa, wydawanego przez uniwersytet w Tucumán. Tom nosi datę 1949, ale wyszedł drukiem w 1951 roku. Kolejne, za każdym razem gruntownie przerobione wydania ukazały się w latach 1962 i 1975 (J. Cramer) oraz 1986 (Koeltz Scientific Books). Według zestawienia Field Museum (Fieldiana, 1997) 74 z 230 rodzajów przyjętych w czwartym wydaniu zaproponował Singer lub jego współpracownicy.

Singer nazwał też wiele rodzajów znanych dziś każdemu grzybiarzowi. Od niego pochodzi rodzaj Macrolepiota, a więc także nazwa Macrolepiota procera (Scop.) Singer, czyli czubajka kania. Wprowadził również rodzaje Bondarzewia (1940) i Hypsizygus (1947).

Singer i rodzaj Psilocybe

Gatunek opisany w 1906 roku z Kuby przez F. S. Earle’a jako Stropharia cubensis Singer przeniósł do rodzaju Psilocybe w czasopiśmie Sydowia (tom 2, s. 37, 1948). Index Fungorum podaje tę kombinację jako obecnie obowiązującą nazwę gatunku. W opisie rodzaju Singer wskazywał cechy widoczne w obserwacjach mikroskopowych: brak chryzocystyd, gładkie zarodniki z porą rostkową i ciemny, purpurowobrązowy wysyp zarodników.

W lipcu 1957 roku Singer prowadził badania terenowe w meksykańskim stanie Oaxaca, w okolicy Huautla de Jiménez. Towarzyszyli mu dwaj młodzi meksykańscy botanicy: M. A. Palacios oraz Gastón Guzmán, późniejszy autor monografii rodzaju Psilocybe. Na miejscu spotkali Gordona Wassona. Wyniki ukazały się w 1958 roku w czasopiśmie Mycologia (tom 50): część pierwszą, o historii i pracy terenowej, napisał sam Singer, część drugą, taksonomiczną monografię sekcji Caerulescentes rodzaju Psilocybe, wspólnie z Alexandrem H. Smithem. Opisali w niej między innymi nowe gatunki Psilocybe candidipes i Psilocybe muliercula. Wśród gatunków z regionu Huautla Singer wymieniał też Psilocybe mexicana, opisaną w 1957 roku przez Rogera Heima.

Singer podkreślał, że już w 1951 roku, w pierwszym wydaniu swojej monografii, łączył meksykański teonanácatl z rodzajem Psilocybe, na podstawie okazów zebranych w 1938 roku przez Richarda Evansa Schultesa. Szerzej o tej grupie grzybów piszemy w tekście o grzybach psylocybinowych.

Psylocybinę i psylocynę zidentyfikował chemicznie Albert Hofmann w 1958 roku. W Polsce obie substancje figurują w grupie I-P wykazu substancji psychotropowych (rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych, t.j. Dz.U. 2024 poz. 1139). Opisujemy pracę systematyka, a nie zastosowanie grzybów.

Dorobek w liczbach

  • 439 publikacji, pierwsze z 1922 roku, gdy miał 16 lat.
  • 82 nowe rodzaje oraz 2452 nowe gatunki i taksony wewnątrzgatunkowe w 246 rodzajach.
  • Około 85% nowych taksonów opisał z obu Ameryk.
  • Holotypy przechowuje 40 zielników na świecie.

Dane według tomu Fieldiana Botany n.s. 38 (Field Museum, 1997).

Najczęstsze pytania

Czy Singer odkrył Psilocybe cubensis?

Nie. Gatunek opisał F. S. Earle w 1906 roku jako Stropharia cubensis. Singer w 1948 roku przeniósł go do rodzaju Psilocybe, dlatego jego nazwisko stoi w nawiasowym zapisie autorów.

Z jaką instytucją był związany najdłużej?

Z ośrodkami w Chicago, dokąd przeniósł się w 1968 roku. W gabinecie w Field Museum przygotowywał czwarte wydanie monografii, a muzeum wydało w 1997 roku tom podsumowujący jego dorobek.

Źródła

Treść ma charakter informacyjny i historyczny. Opisujemy dorobek naukowy mykologa, a nie zalecamy stosowania jakichkolwiek substancji ani grzybów.